Langzaam komen twee grote liefdes samen. Dat waren ze al lang, ik had het nog niet zo in de gaten. Of ik kon ze de ruimte nog niet helemaal geven. Waarom ik ook al weer intens van improviseren hield? Omdat het zoveel ruimte geeft voor wat er al is, of wat van binnen wacht om groter te worden. Omdat je er je oren voor spitst en je ogen en hart voor opent, waardoor je meer en meer ontvankelijk raakt voor de overvloed aan alledaagse schoonheid. Meer en meer geraakt wordt. Door het alledaagse en wat daar onder ligt, het universele. Als er iets is dat me heeft geholpen om geraakt te worden door wat er al is, dan is dat meditatie! Met meer dan 100 mensen wandelend in de bergen van Zuid Frankrijk, met een klein groepje daarvan afgelopen week in een park in Parijs, met mijn eigen sanga in huiskamers in Utrecht, in de trein na een lange dag werken en (stiekem) in alle dans en stemimprovisaties… Hoe meer meditatie, hoe groter mijn besef dat ik minder hoef te doen om meer te geven en meer te ontvangen. Ontvangen en doorgeven. Hoe meer meditatie, hoe rijker wat ik ontvang, hoe rijker wat ik doorgeef.
Wat een geluk om mijn twee grote liefdes te mogen verenigen… In een winterwarme Lief voor je Lijf retraite met mijn goede dharma vriend Denis Robberechts en mijn fijne acroyoga/massage/tantra vriend Roald Penning. En, ook met Denis, in een zomer retraite in het paradijs (zuid frankrijk, mon amour!) voor dansers & muzikanten die net zo nieuwsgierig zijn naar wat stilte en de blik naar binnen voor je kunst kan betekenen. Mmmm. Dankbaar ben ik, nu al!
Wat ben je toch een topper! Kus op je lieve neusje.. X